|
5e Kleppenballrun 2009
Eindelijk dit jaar is er weer een
Kleppenballrun. Voor diegene die dit fenomeen nog niet kennen: het
lijkt op de Cannonballrun maar dan met motoren. Wie zo snel mogelijk
dmv steeds nieuwe aanwijzingen het einddoel heeft bereikt. Vijf jaar
geleden deed Ben voor het eerst mee als bakkenist van Roger. Helaas
ging dat niet helemaal goed. De mannen stonden 250 km verderop in
Halle (B) ipv op het terrein van de Zwarte Cross.
Dit jaar gaan we met zijn vieren. We hebben Berry & Krista zover
gekregen dat ze ook mee gaan rijden. Begin mei hebben we ons
opgegeven en dan begint het wachten. Op Hemelvaartsdag nog steeds
niets gehoord. Dus nog maar een keer een mail eruit en bellen met
Berry & Krista. Gelukkig hun hebben wel bericht gehad! We moeten ons
vrijdag melden vlak tegen de Luxemburgse grens aan bij café Kaat &
Wies. Dat is nog een flink eind sturen!
Vrijdag vertrekken we om 12.00 uur richting Hillegom waar we Berry &
Krista oppikken. Daarna is het richting Luxemburg. Daar aangekomen
eerst goedkoop tanken bij de KAUF (€1,07 per liter), dat is nog eens
leuk je tank volgooien. In het restaurant hebben we ons te goed
gedaan aan een lekkere steak met frites en salade. Met een vol
gevoel weer op de motor naar onze slaapplek.
Aangekomen bij café Kaat & Wies is het al een drukte van belang. We
zien al aardig wat bekende gezichten. Uiteraard heel veel
Kleppenjagers maar ook Cor van MC Mora, Pino en Kees. Dan
inschrijven voor de rally. Ben & Jack komen in de Amerikaanse klasse
en wij starten om 10.00 uur. Berry & Krista starten om 10.30 uur in
de Europese klasse. Cor van Mora start niet zoals vele verwachten in
de zijspanklasse. De motor heeft het begeven en hij rijdt deze rally
met een solo in de Japanse klasse en deze starten als laatste. Na
een paar frisse versnaperingen en nog een vette bek in de frietkot
zoeken wij ons bedje op. Helaas is de familie Koer hun matrasjes
vergeten, het is weer even wennen natuurlijk kamperen, en slapen
Berry & Krista dus op de grond!
De volgende ochtend is het prachtig weer en als 1e
starten de oldtimers. Dan komt er plotseling politie langs gereden.
Shit, zouden ze getipt zijn? Gelukkig blijkt het een wielerronde te
zijn. Als 2e starten de zijspannen. Dan zijn wij aan de
beurt. Eerst gaan we allemaal een voor een op de foto. Daarna moeten
we de motoren aan de overkant van de weg neer zetten op een rij.
Zelf moeten we aan de andere kant gaan staan achter een lint, een
vliegende start dus. Dan vraagt er iemand; “wie zijn eigenlijk die
Alzheimers?” Hoezo?? Als Ben aangeeft dat de 2 Buells waar hij naast
staat van ons zijn en dat wij van Alzheimers zijn is het “shit!! Die
lui winnen altijd wel een of meerdere klasse.” Hoezo reputatie!
Om 10 over 10 word het startschot gelost en mogen we naar de motoren
rennen. Het 1e adres is in Duitsland. Gauw het adres in
de Garmin gezet. Wij vertrekken bijna als laatste. Iedereen gaat
boven langs maar wij gaan onderlangs over de binnenwegen.
Na ongeveer 75 km komen we bij de 1e stempelpost. Daar
blijken we als 1e van de Amerikaanse klasse te zijn! In
het dorpje is het een chaos. Op het plein waar we ons moeten melden
is een verkeersopstopping. Auto’s en een groep van de zijspannen
blokkeren de weg. Na een auto met aanhanger op niet te verstane
wijze te hebben duidelijk gemaakt dat we er voorbij willen, duiken
we een zijstraat in en kunnen we door naar het volgende adres. In
totaal moeten we 6 stempels hebben. Onderweg komen we een
wegomlegging tegen. Niets mee te maken!! En we gaan er gewoon door
heen. Er moeten soms wat hekken opzij worden gezet en door de berm
worden gereden, maar het scheelt toch weer omrijden.
Tussen post 2 en 3 komen we op de terugweg ineens Berry& Krista
tegen. Shit, die zijn een half uur na ons gestart! Ja,ja we worden
steeds fanatieker (zelfs Jack). Gauw tanken en ondertussen maak ik
de helmen schoon. Dan zien we Carlos die in de Europese klasse is
gestart voorbij komen. Zijn we toch niet snel genoeg dus. Bij de 4e
post zit Ad van de Kleppenjagers en we horen dat we nog steeds als 1e
van onze klasse zijn en een voorsprong hebben van bijna 50
minuten!! Gauw gaat Ben naar binnen voor een sanitaire stop. We
proppen een hap brood in ons kanaal en vlug weer verder.
Op de snelweg gaat het steeds harder, maar we zijn niet boven de 150
km geweest. We willen wel graag ons rijbewijs houden. Op de een na
laatste post in België staat Toon van de Klep. We liggen nog steeds
1e en nu met bijna 5 kwartier voorsprong!
Dan gaan we Nederland binnen en word het drukker op de weg.
Stoplichten, files, drempels, politiecontroles noem het maar op. Het
hard rijden is afgelopen. Wel halen we nog in over een
doorgetrokken streep en als we net weer naar rechts zijn gegaan komt
ons een politiewagen te gemoed. Oke, dat wordt een boete denken we.
Maar door de drukte kunnen ze toch niet keren en we zijn snel uit
het zicht verdwenen.
Dan komen we aan bij het clubgebouw van de Klep. Daarvoor moeten we
nog een stukje over een zandpad. Ben bedenkt zich niet en gaat
volgas erover. Wolken zand/stof achter latend. Ik wacht even tot de
mist wat is opgetrokken en ga dan over het pad heen. Als Ben bij de
finish aankomt pakt hij zijn stempelkaart maar wacht nog even met
laten afstempelen. Hij hoort meteen dat we 1 en 2 zijn van onze
klasse. Als ook ik aankom bij de finish en afstap laat hij eindelijk
zijn kaart afstempelen, hoezo pestkop. Mij maakt het toch niet uit
wie er 1 of 2 is geworden. Tenslotte heeft hij de hele weg voorop
gereden. Dan blijkt dat we over 500 km 6 uur en 8 minuten hebben
gedaan en als overall op 4 en 5 zijn geëindigd.
Wel is het ontzettend warm en krijgen we de finish een lekker koud
biertje, Hmmm daar waren we wel aan toe. Moe maar voldaan zetten we
ons tentje op. Gauw naar binnen misschien kunnen we wel iets eten.
Gelukkig wil John van de Klep de laatste tosti’s voor ons warm
maken. Die we ook nog eens zo meekrijgen.
Op het terrein is het nog rustig. Terwijl we aan de bar zitten te
wachten op de tosti’s komt mister MC Mora binnen. Die blijkt dus
gewoon ook 1e te zijn van zijn klasse!! Het is niet waar.
Hebben we toch weer prijs.
Langzaam aan druppelen de deelnemers binnen. Het wordt lekker
gezellig. Het bier is koud, de frietkot staat er en er is een
vuurtje. Als bijna iedereen binnen is kan het feest beginnen. Wel
komen nog 2 oldtimers binnen. De mannen hebben er 12 uur over
gedaan. Bergaf was de topsnelheid 80 km en bergop stapvoets!! Maar
hulde voor de mannen, geweldig gedaan!!
Dan begint de prijsuitreiking. In de Amerikaanse klasse is Ben nr 1
geworden en Jack nummer 2!! In de Europese klasse is Krista nr 2 en
Berry nr 3, toppie!! En in de Japanse klasse is Cor van Mora dus ook
nr 1. Als iedereen denkt dat dat de prijsuitreiking was komt er toch
nog iets achteraan. Vanwege het aantal dames wat ook mee deed met de
Rally is er besloten ook een prijs te geven aan de snelste vrouw. En
wat denk je…… dat is dus Jack. Met een oorkonde en een hele mooie
bos rozen sta ik op het podium te stralen. Kicken toch. Buiten maken
we nog een groepsfoto van de 3 Alzheimers met hun prijzen.
Gauw nog een paar sms-jes verstuurd naar o.a. Roger en Cindy. Meteen
is er veel reactie terug. Vooral de afwezige Alzheimers feliciteren
ons en vinden het jammer dat ze er niet bij konden zijn.
En we zijn het er allemaal over eens: Het was een geweldige dag en
verschrikkelijk goed verzorgd door de mensen van MC de
Kleppenjagers. Het was prachtig weer en een leuke rit. De mannen
hebben er een hoop werk aangehad maar het was ook tot in de puntjes
verzorgd.
Hopelijk over 5 jaar kunnen we weer meedoen en onze titel
verdedigen.
Veel rijplezier Jack
Weijsenborn
Hallo hier nog ff de President. De foto,s staan op:
http://www.mcmora.mijnalbums.nl
En de filmpjes op:
http://www.youtube.com/user/moviestar1947 |